English

Myfyrdod dros Grist y Brenin, gan y Tad Rajiv Sidhu, Offeiriad ac Arweinydd Ardal Weinidogaeth Ardal Weinidogaeth Taf Rhymni.

Rajiv

Mae Crist y Brenin yn nodi diwedd y flwyddyn eglwysig. Cyflawniad popeth a fu o'r blaen, ein holl obeithion, ein holl weddïau, ein holl lawenydd. Y Sul hwn rydym yn oedi, ac yn myfyrio ar beth yw teithio gyda Christ fel ein Brenin.

Ond beth mae'n ei olygu i ni, i adnabod Iesu Grist, fel Brenin?

Ar fy silff mae Monstrance; a ddefnyddiwyd gyntaf ar gyfer Cân y Pasg a bendith ar Sul y Pasg cyntaf yn fy nghyfnod cyntaf yn y swydd. Yma yn y Tridium sanctaidd, profon ni ehangder profiad dynol. Poen Dydd Iau Cablyd; wedi'i nodi gan wasanaeth, a brad. Arswyd Dydd Gwener y Groglith, wrth i dywyllwch lenwi'r tir a'n Harglwydd yn gweiddi "mae wedi'i wneud". Absenoldeb Dydd Sadwrn Sanctaidd, y ciboriwm gwag wedi'i lenwi â saib beichiog sy'n atseinio ar draws y cosmos.

Ac yna llawenydd Sul y Pasg, fel gyda gwylnos y Pasg, mae goleuni Crist yn gorchfygu'r tywyllwch, wrth i bwerau nefol, a chorau angylion lawenhau. Wrth i lawenydd a gogoniant y Pasg wreiddio, mae'r Hwyrol Gân a'r Fendith yn ein dwyn i gwrdd â'n Harglwydd atgyfodedig, ar ein gliniau, yn cwrdd â chariad dwyfol, cariad nad yw'n adnabod terfynau, wrth yr allor. Rydym yn cwrdd â chrychdangosfa ein ffydd ar liniau plygedig, wrth i'r offeiriad droi, codi'r monstrans, a'n bendithio mewn traddodiad sy'n rhychwantu'r miloedd o flynyddoedd.

Yma gwelwn Grist, ein brenin, yn gwbl ddwyfol, ac eto'n gwbl ddynol.

Y dyn sy'n Dduw.

Wrth ymyl fy monstrans, mae'r set gymun a roddwyd i bob Ardal Weinidogaeth yn ein cynhadledd esgobaethol. Mae'r cwpan a'r paten priddwaith, trwy ei symlrwydd, yn ein hatgoffa o weinidogaeth Iesu yn ein plith; gweithio gyda'r tlodion, y gostyngedig, brenhiniaeth a nodweddir gan wasanaeth, a gwasanaethgarwch. Trwy ddirgelwch Dŵr a Gwin, rydym yn dod i rannu duwdod Crist a'i gostyngodd ei hun i rannu yn ein dynoliaeth. Mae'r cwpan a'r paten priddwaith yn ein hatgoffa mai clai ydym yn nwylo'r Crochenydd, wedi ein galw i rannu'r cariad a'r gras dwyfol hwnnw â'r byd o'n cwmpas, trwy weithred syml o wasanaethu a rhannu gyda'n gilydd.

Ac mae hyn yn cyfeirio at y ddelwedd fwyaf rhyfeddol o bosibl, wrth feddwl am Grist y Brenin. Yn fy mag fel set gymun teithiol fach; anrheg a ddewiswyd yn arbennig fel y byddai'n ffitio yn fy mag, wrth i mi feicio rhwng ymweliadau bugeiliol. Mae'r hyn a oedd unwaith yn newydd bellach wedi'i orchuddio â phatina gweddi, cymrodoriaeth a ffydd, wrth i'r set fach hon ddod yn allor i'r rhai mewn angen; y rhai sy'n gaeth i'r tŷ, i'r rhai yn yr ysbyty, i'r rhai sydd wedi colli eu bywydau.

IMG_20260121_105042

Mae canhwyllau bach yn goleuo gwirionedd tragwyddol. A thrwy weddi a chymundeb, mae Crist yn bresennol, ym mhob gofod a lle, yn teithio trwy lawenydd a thristwch y byd hwn, yn bresennol yn yr atgofion, y chwerthin a'r dagrau.

Mae Gwledd Crist y Brenin yn ein hatgoffa ein bod yn bererinion ar y ffordd, yn dilyn y ffordd, y gwirionedd, a'r bywyd; yn teithio mewn cymundeb â'n gilydd, wrth i ni ddilyn galwad Crist. Iesu yw'r Brenin ac Arglwydd ar bawb, ac eto mae'n cwrdd â ni mewn gostyngeiddrwydd, â gras, ac yn ein hamgylchynu yn ei gariad.

Bydded inni bob amser fod wedi'n gwreiddio yn y cariad hwnnw, a rhannu'r goleuni hwnnw, gyda'r un goleuni, cariad a gras, ag y derbyniasom ef.

Dilyn Crist fel ein Brenin, dilyn yn ei wasanaeth, heddiw a bob amser.